Od Skylar

Gdy chłopak pomógł mi wstać ledwo ustałam na nogach. Nigdy nie zapomnę tego treningu. Dali nam taki pocisk, że większość uczestników obozu aktualnie leży na trawie patrząc się w niebo i myśląc nad dalszym sensem życia. Sama przez chwilę tak miałam, jednak przeszło, gdy Maks uścisnął moją dłoń. 

- Dobrze się czujesz? - Zapytał piłkarz z lekkim uśmiechem na twarzy. Swoją groźną miną uświadomiłam mu, że lepiej mnie o to nie pytać, kiedy odpowiedź można wywnioskować po wyglądzie mojego ciała. - Dobrze, już nie pytam.

- Wszystko mnie boli. - Powiedziałam ocierając dłonią kark. - To przez Ciebie! - Rzekłam waląc chłopaka w ramie. Chyba bardziej zabolało mnie, niż jego. - Jaki twardy! - oznajmiłam dotykając biceps Maksa. Piłkarz zaśmiał się widząc wyraz mojej twarzy. Zawstydzona ponownie spuściłam wzrok.

?

Od Maksa

Wróciłem do swojego poprzedniego miejsca.
***
Później zrobiliśmy oni, na nas. Daliśmy im niezły wycisk, każdy, leżał zdyszany na trawie, my, niewzruszenie podbijaliśmy sobie piłki.
- Co wy z nimi zrobiliście? - usłyszałem nagle głos ich nauczyciela. - Wracamy, trzeba przygotować rzeczy na ognisko.
Szedłem akurat koło Sky, wyciągnąłem w jej stronę rękę, aby pomóc jej wstać.

?

Od Skylar

Dotknął mojego nosa jak małe dziecko, a nim nie jestem. Zmarszczyłam go i odepchnęłam od siebie chłopaka. Co mnie i jego zdziwiło, mam dość dużo siły jak na taką małą osobę.
- Nikt nie będzie mnie tu traktować ja malucha! - rzekłam uśmiechając się do Maksa. On odwzajemnił gest i cofnął się. Teraz jeszcze bardziej będę brała ten "mecz" na poważnie. Pokaże mu, że nie trzeba mi tłumaczyć jak mam grać.

?

Od Maksa

Podszedłem do... zmartwionej? dziewczyny, złapałem ją lekko za ramię.
- Czym się przejmujesz? To tylko zabawa, nie mistrzostwa, nikt nie będzie krzyczał. - spojrzała na mnie - Serio, nie martw się. - krótko dotknąłem palcem jej nos (Chyba wiesz o co chodzi, nie wiem jak to nazwać XD) i uśmiechnąłem się.

?

Od Skylar

Matko boska, przecież ja nie potrafię grać! Ta drużyna polegnie. Nieogarnięta podszedłam do Maksa. Przerażona schowałam się za nim.
- Maks, chcę Ci tylko powiedzieć, że to był zły pomysł. - szepnęłam mu na ucho i odszedłam. Na twarzy chłopaka ujrzałam szeroki uśmiech. Zaniepokojona wyglądem mojej gry zakryłam oczy dłońmi.

?

Od Maksa

- Moi chłopcy muszą się pierw przebrać. - wtrącił trener.
Poszliśmy do naszego domku i przebraliśmy się w swoje stroje.

Poszliśmy na dużą polanę, gdzie były ustawione bramki. Pierw, pokazywaliśmy im jak wygląda nasz codzienny trening. Później, postanowiliśmy rozegrać mecz, składy były mieszane. Wybierałem ja i Kevin. Starałem się uzbierać jak najlepszy skład, miałem Manuela na bramkę, Łukasza, Kubę i Marco, to i tak dużo.
- Sky. - powiedziałem nagle, gdy dziewczyna spojrzała na mnie, uśmiechnąłem się.

?

Od Skylar

- Mama miała dobry gust. - odwzajemniłam uśmiech, po czym puściłam jego dłoń.
- Dzieci! Zbiórka! - krzyknął nauczyciel.
- Na mnie pora. - rzekłam omijając chłopaka. Dopiero po chwili domyśliłam się co będziemy robić. Trening. Maks szedł za mną. Ustawiłam się ponownie i nie odrywając od piłkarza wzroku słuchałam pana Black'a.
- Więc rozpoczniemy teraz trening!

?

Od Maksa

- Tak w ogóle, jestem Maks. - wyciągnąłem w jej stronę rękę. Pewnie to wiedziała, ale chciałem poznać jej imię.
- Ja... jestem... - zaczęła, łapiąc moją dłoń, jakby nie mogła się wysłowić. - Skylar. - powiedziała w końcu.
- Sky, ładnie. - uśmiechnąłem się.

?

Od Skylar

Po chwili siedzenia podbiegł do mnie duży pies. Był cały od długich, jasnych i ciemnych włosów. Miał piękniejsze owłosienie niż połowa dziewczyn z tego obozu. Domagając się pieszczot ocierał mordką o moje kolana. Głaskałam go z czułością. Nagle niedaleko mnie stanął On. Podekscytowana nawet nie usłyszałam co on do mnie mówi. Energicznie wstałam odciągając od siebie psa.
- E-e... - Tylko to udało mi się powiedzieć. Byłam i szczęśliwa i przerażona dalszym przebiegiem akcji. To było coś niesamowitego. Zobaczyć swoich idoli nawet wcześniej nie wiedząc o tym.
- Jeszcze raz przepraszam za psa. On bardzo lubi pieszczoty, a ty... - mówił patrząc na psa - najwyraźniej wpadłaś mu w oko. - dokończył z uśmiechem. Zawstydzona spuściłam wzrok na ziemię.

?

Od Maksa

Z tłumu wyciągnął mnie Colin, zobaczył wiewiórkę i za wszelką cenę chciał ją zdobyć.
- Colin, siad! - powiedziałem ostro.
Pies nagle się zatrzymał i usiadł. Nie lubiłem mówić do niego takim tonem, ale czasem trzeba, bo inaczej nie posłucha. Spojrzał na mnie przepraszająco, pogłaskałem go i wtem, zerwał się na równe łapy i podbiegł do dziewczyny, wyrywając mi z ręki smycz. Westchnąłem głęboko i spojrzałem na Axela, stojącego koło mnie.
- Przynajmniej z tobą nie mam problemów. - pogłaskałem go i ruszyłem w stronę dziewczyny, do której pobiegł Colin. Łapy miał oparte o skałę, na której siedziała i domagał się pieszczot. - Przepraszam za niego. - powiedziałem.

?

Od Skylar

   Obóz przebiegał nudno i dosyć ciężko. Nadal nie wiem dlaczego rodzice mnie tu wysłali, może mieli mnie już dość? A co tam, raz się żyje. Chyba dobrze, że tu przyjechałam. Przynajmniej nie leżę na kanapie i nie wiem co zrobić ze swoją osobą.

    Wreszcie po 2 godzinach  "zabawy" mieliśmy ustawić się w dwuszeregu i zasalutować. Po co to jest? Nikt nie wie. Może szkolą nas na wojskowych....

- Proszę szybko przebrać się w coś, w czym będziecie mogli pobiegać. Trochę sportu wam nie zaszkodzi. - Powiedział, a raczej krzyknął nauczyciel. Trochę sportu? My przecież tutaj cały czas coś robimy! 

   Poszłam z koleżankami do swojej chatki. Ubrałam szara bluzę oraz przebrałam jeansowe spodenki na czarne leginsy.

   Szybko wyszłam, a raczej zostałam wypchnięta z drewnianego domku. Ustawiłam się ponownie, chociaż stałam tam jako jedyna. Po jakimś czasie stania w samotności znudziło mi się to i gdy chciałam już pójść, wszyscy stanęli przedemną tyłem do mnie. Nagle nauczyciel krzyknął: Niespodzianka! Próbowałam się przedrzec przez tłumy wysokich dziewczyn i chłopaków. Udało się i po chwili stanęłam przed chłopakiem w bluzie BvB. Z niedowierzeniem otworzyłam buzię i cofnęłam się o krok. Borussia Dortmund to mój ulbiony klub piłki nożnej. O mało nie zemdlałam, ale przed tym o dziwo uratowała mnie Victoria. To blachara. Najdziwniejsza osoba w mojej klasie. Odepchnęła mnie od piłkarza i sama stanęła przed nim. Zaraz po tym zaczęła się ślinić jak głupia. Przewróciłam oczami i usiadłam na skale obok dużej sosny. 

?

Od Maksa

Od rano słońce pokazywało, na co je stać. Było strasznie gorąco, a treningu nam nie odwołali. Leżeliśmy na murawie w cieniu, niby mieliśmy ćwiczyć, ale nikomu się nie chciało głównie przez temperaturę.
- Trener idzie! - krzyknął nagle Kevin, który stał na czatach.
Wszyscy zerwaliśmy się na równe nogi i zaczęliśmy udawać, że cały czas ćwiczymy.
- Dobra, dobra... wiem że się opierdalaliście. - uśmiechnął się delikatnie. - Wiem, że ostatnio strasznie dużo trenujemy... więc pomyślałem, że coś w stylu wakacji wam dobrze zrobi. A więc, razem z bratem, który jak wiecie uczy w prywatnym liceum. Chciał zrobić swoim uczniom niespodziankę... w postaci was. I teraz pytanie, czy się zgadzacie.
- Pomysł fajny, tylko niech nie zaczną nam wchodzić do łóżka. - stwierdził Mats.
- Mi tam to nie przeszkadza, chętnie przygarnę parę ładnych dziewczyn na noc czy dwie. - wszyscy się zaśmieli.
- No więc ustalone? - klasnął w dłonie.
- Tak. - odpowiedzieliśmy wszyscy jednocześnie.
- No więc w piątek wieczorem wyjazd, równo o 17.
Po kilku chwilach, rozeszliśmy się do domów.
***
Wszyscy zebraliśmy się na miejscu zbiórki przed czasem, wsiedliśmy do naszego autobusu i po chwili ruszyliśmy nad jezioro.

Byliśmy tam dopiero po dwóch godzinach, natknęliśmy się na korki. Kierowca zaparkował obok drugiego autobusu, jednak nikogo tu nie było. Wzięliśmy plecaki, namioty i ruszyliśmy w miejsce obozowiska. Axel szedł przy mojej nodze, Shelter natomiast miałem na smyczy. Mieliśmy mieć namiot z Marco. Miałem na sobie dresy moro, biały t-shirt i jak każdy z nas bluzę naszego klubu.

- Ej, słyszeliście to? Dlaczego Putin kibicuje klubowi z Dotmundu? BoRussia! - usłyszałem nagle.
- Stare i nie śmieszne. - stwierdziłem, gdy stanąłem za nim.
Chłopak odwrócił się w moją stronę, chwilę potem złapał się za głowę i z niedowierzaniem zrobił kilka kroków do tyłu.
- To oni... - szepnął.
- Niespodzianka! - krzyknął nagle ich nauczyciel.
Szczerze? Nie sądzę, żeby to była niespodzianka. Trener mówił, że obiecał, że przeprowadzimy trening dla chętnych...

?